Bijna een leven lang slecht slapen

Corrie van Hilten (72)

Schoolarts: Maak maar een ommetje

‘Ik heb eigenlijk bijna mijn hele leven slecht geslapen. Als kind al. Ik groeide op in een groot gezin. Mijn vader overleed toen ik zes was en een broer toen ik zeven was. Op school viel het op dat ik niet uitgerust was. Er kwam een gesprek met de schoolarts. Die hoorde van mijn moeder dat ik moeilijk kon inslapen. De arts deed er niets mee. ‘Maak maar een ommetje,’ was haar oplossing.

Ik dacht dat snurken erbij hoorde

Ik snurkte ook veel. Zo erg dat ik als kind een eigen kamertje kreeg, omdat anderen er last van hadden. Later, tijdens mijn studie en op kampen, bleef dat zo. Mensen klaagden over mijn gesnurk. Ik dacht dat het erbij hoorde.

Klachten en uitputting

Ik leefde vooral op wilskracht. Maar mijn lichaam gaf signalen: extreme vermoeidheid, flauwvallen, hartritmestoornissen, huidproblemen en later zelfs een depressie. De verschillende artsen vonden geen duidelijke oorzaak. Pas toen ik geopereerd werd vanwege hartritmestoornissen, vertelde de verpleegster me, dat ik waarschijnlijk apneu had.

Eerst probeerden we een MRA, maar die hielp niet. Daarna kreeg ik een CPAP. Dat veranderde mijn leven. Ik snurkte niet meer en viel overdag niet meer in slaap!

Eindelijk kunnen inslapen door supplement

Toch bleef het inslapen moeilijk. Jarenlang gebruikte ik slaapmedicatie. Pas veel later kreeg ik via een diëtiste, een natuurlijk supplement (Griffonia) dat mij hielp met inslapen. Voor het eerst in mijn leven viel ik snel in slaap. Wat een verschil!

Nu leef ik weer volop

Ik ben nu met pensioen, maar nog heel actief. Ik werk buiten, help bij archeologische opgravingen, doe vrijwilligerswerk in de natuur en sport veel. Ik voel me fitter dan ooit.